Wydawca treści

Użytkowanie lasu

Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.

 
Rozmiar pozyskania drewna określony jest w planie urządzenia lasu, który sporządzany jest dla każdego nadleśnictwa na 10 lat. Zapewnia on pozyskiwanie drewna w granicach nie tylko nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, lecz także systematycznie zwiększających zapas drewna pozostającego w lasach, tzw. zapas na pniu. Krótko mówiąc, leśnicy prowadzą w lasach gospodarkę w sposób zapewniający ich trwałość i możliwość biologicznego odtwarzania.
Ocenia się, że zasobność polskich lasów wynosi obecnie ponad 2,049 mld m3 drewna.
Użytkowanie lasu jest działem gospodarki leśnej zajmującym się planowym pozyskaniem drewna w granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasu,
Pozyskane drewno pochodzi z:
  • cięć rębnych – usuwania z lasu drzewostanów „dojrzałych"; ich podstawowym celem jest przebudowa i odtworzenie drzewostanów;
  • cięć pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży) – usuwania z lasu części drzew uznanych za niepożądane i szkodliwe dla pozostałych drzew i wartościowych elementów drzewostanu;
  • cięć niezaplanowanych – są one konsekwencją wystąpienia klęsk żywiołowych w lasach.

Pozyskanie drewna w ilości nie większej niż:
8022,68 m3 grubizny netto, w tym:
a) etat cięć w użytkowaniu rębnym 
4636,77 m3 grubizny netto
 
Z „Analizy Gospodarki Leśnej" (lata 2001 – 2010):
W ubiegłym okresie gospodarczym Nadleśnictwo wykonało plan miąższościowy użytkowania rębnego w 90,94%, natomiast planowane użytkowanie przedrębne powierzchniowo w 95,96% a miąższościowo w 108,51%. 8,0% pozyskanej miąższości ogółem stanowiły użytki przygodne.
Zinwentaryzowano 856,45 ha upraw i młodników Ia klasy wieku na powierzchniach otwartych. 86,08 % powierzchni tych upraw i młodników cechuje zgodność z docelowym składem gatunkowym przyjętym w poprzednim planie dla danego siedliska. Upraw o składzie gatunkowym niezgodnym z siedliskiem nie stwierdzono. Przeciętne zadrzewienie omawianych upraw i młodników  wynosi 0,93.